Başlangıçlar

Erken başladım

Aslında tüm başlangıçlarım hep erkendi

Düşünmeye erken başlamıştım.

Ve ilk günahi erken işlemiştim

Erkenden geldim dünyaya 

ve yaşadığımı zannettigim

dünyadan, 

gidişim erken olacaktı

Sessizlik

Gece o kadar sessiz ve derindi ki

Kuş sesleri duyulmaya başlamıştı.

Yüküm ağır,

Bastığım yerin sesini duyuyorum.

Yitirdiğim eksik duygum,

Kursağamdasın düğüm düğüm.

Yok olup gitmek midir kaderim.

Yerinde oturan yüz kişiden farklı mısın?

Gidenlere selam olsun.

Bilmeyenler bilsin bizi,

Bilenlere selam olsun.

Oysaki

Oysaki o resmi senin için çekmiştim
Soğuğa inat,dimdik ayakta duran,
Yeşermek için sadece zamana ihtiyaç duyan
Yalnız ağaç değildi..

İsmim

Dedi hüzün senin adın mı? Mutluluğu kaybetmiştim, hüzün ise yoldaşım oldu,adım oldu. Gel yanıma,adım sevinç olsun..

En Son..

Çocukluğumuzda biz uykudayken, En son Babam gelirdi. O zamanlar hamamlar meşhurdu, gittiğimizde En Son Babam çıkardı. Sofrada yemek yerdik, En Son Babam bitirirdi yemeğini. Herkesler laf eder, söz söylerdi En sonuna kadar Babam susardı dinlerdi. Bayram namazına giderdik, ben gelirdim,hoca evine varırdı, En son Babam gelirdi. Bir ramazan kadir günü, cuma namazından sonra geldi eve. Oturmuş sohbet etmiş annemle. En son o gün çıkmış evden, bir daha gelmemek üzere.. Ruhun Şad olsun Babam.

Nokta

Ağlamak en zor olanıydı.

Terk etmek ise en kolayı..

Sustum

Birbirlerini görünce

Gözlerinden çıkan ışık

Aydınlattı yürekleri.

Sarıldılar , aralarında akıttılar

Göz yaşlarını.

Kadın sordu:

"Mutlumusun?"

Sustum.