düştüm ayağa kalktım devam ettim yola...
vazgeçme dedim , kendi kendime...
düştüm yaram kanadı yaralarımı babam sarardı,
babam da çekip gidince içimde derin yaralar kaldı...
düştüm gözyaşlarım çığlık çığlık kan aktı,
görenler bu masum çocuğa acıyan gözlerle baktı...
düştüm... bu son düşüş canımı yaktı.
biriktirdiğim hüzünlerim kan olup içime aktı...
düştüm ve ayağa kalktım,
sildim kan gözyaşlarımı kendimce.
ne kaybettiğim kalpağım nede vurulan atlarım,
geride bıraktım herşeyi kendimce...
yaşamak güzel daha da güzeli düşmek korkusu olmaması,
yaşadım birkere..
VE AYAĞA KALKTIM BİRKERE...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder